พืชดั้งเดิมในป่าบุ่ง ป่าทาม (Flora of Seasonal Flooded Forest)


สังคมป่าที่มีลักษณะจำเพาะ >> ป่าบุ่ง ป่าทาม
ภาพถูกย่อลง ดูขนาดจริง

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ในพื้นที่ป่าบุ่ง ป่าทามนอกจากจะเต็มไปด้วย ไม้ล้มลุก ไม้พุ่มขนาดเล็กและ ไม้น้ำบางชนิด แล้ว ยังมีไม้ขนาดใหญ่เช่น ต้นพอก ขึ้นอาศัยอยู่ด้วย
          ป่าบุ่ง ป่าทามเป็นป่าชุมชนแห่งภาคอีสานโดยแท้ เพราะธรรมชาติได้สรรค์สร้างต้นทุนทรัพยากรธรรมชาติ ที่ผู้คนสามารถเข้าไปเก็บหาหรือใช้สอย เพื่อค้ำจุนวิถีชีวิตได้อย่างกลมกลืนกัน โดยเฉพาะพืชพรรณดั้งเดิมในป่าชนิดนี้นับว่ามีอยู่อย่างหลากหลาย และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เนื่องจากป่าบุ่ง ป่าทามเป็นนิเวศป่าบกซึ่งจะถูกน้ำเอ่อขึ้นท่วมเป็นเวลา 3-4 เดือนในรอบปี ต้นพืชใหญ่น้อยจึงปรับตัวให้มีสภาพทนน้ำขัง อาทิ ฝ้ายน้ำ ทุ่มน้ำ ตีนเป็ด ชะมวง ควงฮุง หว้า หัวลิง ดูก อึ่ง กระโดน หำอีปู เม่า ไม้ชาดหรือเหียง ตะแบก ยาง สะแบง พะยอม เนิน และแสง เป็นต้น ส่วนพรรณไม้เบิกนำไนพื้นที่ถูกเบิกถาง ได้แก่ ไผ่ ผ้ายน้ำ หัวลิง เสียว และเนียมช้าง เป็นต้น สังคม พืชในป่าเหล่านั้นสามารถทนแล้งได้ดี เมื่อถึงฤดูน้ำหลากจะเห็นเฉพาะยอดไม้สูงกระจายห่างๆ กัน พืชบางชนิดยังดำรงชีพอยู่ได้แม้จะถูกน้ำท่วมจนมิดเป็นเวลานาน มีไม้ไผ่ป่าเป็นพืชที่สามารถแตกหน่อใหม่ได้รวดเร็วที่สุดในสังคมพืชชนิดนี้จึงกลายเป็นพืชเบิกนำและใช้สอยสำคัญแก่ชุมชนท้องถิ่น เพราะนอกจากจะใช้หน่ออ่อนและแขนงทำอาหารแล้ว ลำต้นยังใช้ทำเครื่องจักสานอาวุธ และเครื่องเรือนต่างๆ ได้อีกด้วยเรือนรากและกิ่งก้านของต้นพืชในป่าบุ่ง ป่าทามที่ตัดตะกอนดินอุดมสมบูรณ์ไว้ คือแหล่ง เพาะพันธุ์และอนุบาลสัตว์น้ำวัยอ่อนที่สำคัญ

ที่มาข้อมูลจาก: หนังสือบันทึกสิ่งแวดล้อมป่าเขตร้อน
กองส่งเสริมและเผยแพร่ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม